Przewodnik po Semax

Semax (sekwencja: Met-Glu-His-Phe-Pro-Gly-Pro) został opracowany przez Instytut Genetyki Molekularnej w Moskwie w latach 80. jako stabilny, biodostępny fragment hormonu adrenokortykotropowego (ACTH). W przeciwieństwie do samego ACTH, Semax nie wykazuje aktywności hormonalnej (steroidogennej) – działa wyłącznie poprzez szlaki receptorów neuropeptydowych w mózgu.

W Rosji posiada oficjalne zatwierdzenie jako lek wspomagający rekonwalescencję po udarze niedokrwiennym, urazach czaszkowo-mózgowych, chorobach nerwu wzrokowego oraz w stanach pogorszenia funkcji poznawczych. Poza Rosją jest stosowany przez społeczność nootropową jako środek wspomagający funkcje kognitywne.

Kluczowy fakt dotyczący podawania: Semax musi być podawany donosowo, aby skutecznie przekroczyć barierę krew-mózg. Podanie doustne niszczy peptyd przez enzymy trawienne, a iniekcje podskórne mają bardzo słabą biodostępność w OUN w porównaniu do drogi donosowej.

Najpopularniejszym połączeniem jest tzw. „rosyjski stos peptydowy” (Semax + Selank). Te dwa peptydy uzupełniają się: Semax zapewnia stymulację i skupienie, podczas gdy Selank działa uspokajająco (GABAergicznie) i przeciwlękowo, niwelując ewentualne rozdrażnienie po Semaxie.

300-600mcg donosowo rano dla aktywacji poznawczej i skupienia podczas pracy.

250-500mcg donosowo po południu lub wieczorem w celu zrównoważenia efektów stymulujących.