Badania wskazują, że popularny lek na cukrzycę może hamować korzyści z ćwiczeń

Badania wskazują, że popularny lek na cukrzycę może hamować korzyści z ćwiczeń

Nowe badanie ostrzega, że często przepisywany lek na cukrzycę może utrudniać niektóre kluczowe korzyści płynące z aktywności fizycznej.

Badacze z Rutgers University odkryli, że osoby przyjmujące metforminę, powszechnie przepisywany lek na cukrzycę typu 2, doświadczyły mniejszych popraw w regulacji poziomu cukru we krwi, funkcjonowaniu naczyń krwionośnych i wydolności tlenowej w porównaniu do tych, które ćwiczyły bez leku. Aplikacje do monitorowania zdrowia, takie jak Shotlee, mogą pomóc śledzić te parametry podczas ćwiczeń.

Badanie, opublikowane w zeszłym miesiącu w The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, dodaje do rosnącego zbioru dowodów wskazujących, że choć zarówno metformina, jak i ćwiczenia są korzystne dla kontroli poziomu cukru we krwi i zdrowia serca, ich połączenie może osłabiać niektóre pozytywne efekty ćwiczeń.

Według Stevena Malina, głównego autora badania i profesora w Departamencie Kinezjologii i Zdrowia w Szkole Sztuk i Nauk Uniwersytetu Rutgers, „Metformina jest najczęściej przepisywanym na świecie lekiem obniżającym poziom glukozy”.

Dodał, że skuteczność łączenia tych terapii jest niepewna. Osoby mogą odczuwać niskie poziomy energii lub brak poprawy zdrowia, co potencjalnie prowadzi do psychicznego zniechęcenia i wpływa na ich ogólne samopoczucie oraz jakość życia.

Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) podaje, że około 35 milionów osób w Stanach Zjednoczonych ma cukrzycę typu 2. Eksperci szacują, że miliony więcej na całym świecie przyjmuje metforminę w celu kontroli poziomu cukru we krwi lub w eksperymentalnych celach anti-aging.

Szczegóły badania

16-tygodniowe, podwójnie ślepe badanie objęło 72 dorosłych osób zagrożonych zespołem metabolicznym, czyli grupą schorzeń obejmującą podwyższone ciśnienie krwi, wysoki poziom cukru we krwi i nadmiar tkanki tłuszczowej, które zwiększają ryzyko cukrzycy i chorób serca. Uczestnicy zostali podzieleni na cztery grupy: dwie grupy wykonywały ćwiczenia o wysokiej lub niskiej intensywności z placebo, podczas gdy pozostałe dwie grupy wykonywały te same treningi, przyjmując codziennie 2000 miligramów metforminy.

Badanie wykazało, że osoby ćwiczące bez leku osiągnęły znaczące poprawy w wrażliwości insulinowej naczyń krwionośnych, co oznacza lepszą odpowiedź naczyń na insulinę, ułatwiającą dostarczanie tlenu i składników odżywczych do mięśni. Jednak dodanie metforminy osłabiło te poprawy. Uczestnicy doświadczyli również mniejszego zmniejszenia stanu zapalnego i poziomu glukozy na czczo.

Choć dokładna przyczyna jest nieznana, badacze sugerują, że metformina może zakłócać zdolność organizmu do adaptacji do ćwiczeń na poziomie komórkowym.

Potencjalne mechanizmy

Malin zasugerował związek ze zdrowiem naczyń krwionośnych, wyjaśniając, że optymalne funkcjonowanie naczyń jest kluczowe dla dostarczania składników odżywczych, takich jak cukier, do tkanek. Stwierdził, że jeśli dostarczanie cukru do tkanek jest upośledzone, może to wyjaśniać, dlaczego mięśnie nie są w stanie efektywnie wykorzystywać cukru na energię w odpowiedzi na insulinę.

Badacze zauważyli, że ograniczona wielkość próby i skupienie na dorosłych zagrożonych zespołem metabolicznym oznaczają, że wyniki mogą nie być uogólnialne na wszystkich pacjentów z cukrzycą.

Porady ekspertów

Badacze podkreślili znaczenie omówienia tych wyników z lekarzem w celu ustalenia optymalnego połączenia leczenia i aktywności fizycznej, zamiast przerywania metforminy lub ćwiczeń.

Przyszłe badania powinny zbadać strategie zachowania korzyści z obu terapii. Zespół z Rutgers bada obecnie, czy metformina oddziałuje inaczej z treningiem oporowym lub siłowym oraz czy dostosowanie dawki lub czasu podania może złagodzić jej efekty.

Dr David Cutler, certyfikowany lekarz medycyny rodzinnej w Providence Saint John's Health Center w Kalifornii, stwierdził, że choć wyniki mogą wydawać się zniechęcające, wymagają one kontekstu.

Cutler, który nie brał udziału w badaniu, podkreślił, że niewielkie zmniejszenie wrażliwości insulinowej naczyń krwionośnych należy rozpatrywać w świetle znaczącej korzyści w postaci obniżonego poziomu cukru we krwi osiągniętej dzięki metforminie. Dodał, że obniżenie poziomu cukru zmniejsza ryzyko powikłań cukrzycowych, w tym zawału serca, udaru, niewydolności nerek, ślepoty i amputacji.

Cutler zasugerował również, że wyniki powinny głównie dotyczyć osób stosujących lek w celach innych niż leczenie cukrzycy, takich jak anti-aging, zespół policystycznych jajników czy prewencja raka, i że metformina powinna pozostać podstawowym leczeniem cukrzycy typu 2.