Czym jest 'food noise' i dlaczego zyskuje uwagę wraz z falą leków GLP-1?

TORONTO — Przed rozpoczęciem przyjmowania Ozempic na wiosnę 2023 roku Brenda Rogers nie była świadoma, w jakim stopniu 'food noise' (szum żywieniowy) wyczerpywał jej rezerwy poznawcze.

'Ciągle rozmyślasz o jedzeniu — czy jest go za mało, za dużo, „Co powinienem zjeść? O, unikaj węglowodanów, bo przyczyniają się do przybierania na wadze, i trzymaj się z dala od tłuszczów, bo robią to samo” – wyjaśniła 52-letnia wirtualna administratorka biznesowa z Vancouver.

'Utrzymywanie takiego nastawienia jest całkowicie wyczerpujące.'

Pojęcie 'food noise' pojawiło się równolegle z powszechnym stosowaniem agonistów receptora glukagonopodobnego peptydu-1 – powszechnie określanych jako leki GLP-1 – które leczą cukrzycę typu 2 i otyłość, jak twierdzi dr Sanjeev Sockalingam, kierownik naukowy w Obesity Canada i dyrektor medyczny w Centre for Addiction and Mental Health w Toronto.

Do tych leków należą Ozempic i Wegovy firmy Novo Nordisk, a także Mounjaro i Zepbound firmy Eli Lilly.

'Food noise nie ma oficjalnej etykiety diagnostycznej, jednak symbolizuje więź jednostek z jedzeniem, szczególnie dla osób zmagających się z otyłością jako chorobą przewlekłą' – zauważył Sockalingam, będący również profesorem psychiatrii na Uniwersytecie w Toronto.

'Wynika to bezpośrednio z doświadczeń dzielonych przez naszych pacjentów i osoby pod naszą opieką.'

Definiowanie Food Noise

Choć brakuje precyzyjnej definicji, Sockalingam opisuje to jako niepokojącą 'nienasyconą, wszechogarniającą obsesję na punkcie jedzenia lub rozmyślania o nim'.

Russell de Souza, certyfikowany dietetyk i adiunkt w Centrum Badań nad Metabolizmem, Otyłością i Cukrzycą Uniwersytetu McMaster w Hamilton, wskazał, że te myśli mogą stać się tak inwazyjne, że są 'przytłaczające' dla jednostek.

'Staje się to dla nich wyzwaniem, aby skoncentrować się na innych istotnych zadaniach. Tak bardzo pochłania ich jedzenie, że zakłóca to ich skupienie' – zauważył de Souza.

Sockalingam wskazał, że wielu doświadcza poczucia wyzwolenia po interwencji, czy to za pomocą leków GLP-1, metod psychologicznych, czy kombinacji obu.

'(Leczenie) uwalnia licznych pacjentów, którzy zmagali się i czuli się uwięzieni przez te uporczywe myśli związane z jedzeniem' – stwierdził.

Dlaczego Food Noise znalazł się w centrum uwagi teraz?

Zanim leki GLP-1 stały się dostępne, pracownicy służby zdrowia nie dysponowali skutecznymi terapiami otyłości adresującymi interakcje mózg-jelita, wyjaśnił Sockalingam.

Wraz z rosnącą znajomością tych leków, dyskusje na temat otyłości się nasiliły, a stygmatyzacja zmalała, zachęcając do bardziej otwartego dzielenia się osobistymi wyzwaniami.

'Kluczowe jest uznanie, że przybieranie na wadze nie jest osobistą porażką — to długotrwała choroba' – podkreślił de Souza.

Jak leki GLP-1 łagodzą Food Noise

Leki GLP-1 naśladują hormon GLP-1 regulujący sytość i głód, wpływając na receptory w mózgu i układzie pokarmowym.

Podwzgórze mózgu, które nadzoruje głód i apetyt, otrzymuje sygnały, kiedy przestać jeść, powiedział de Souza.

'U niektórych osób ten sygnał może być słabszy lub krótszy' – dodał.

Te leki celują w receptory podwzgórza, aby hamować apetyt i opóźniać opróżnianie żołądka, promując szybsze uczucie sytości.

W rezultacie osoby mogą przenieść uwagę z dala od jedzenia i zmniejszyć szum, zauważył Sockalingam.

Ozempic i podobne leki GLP-1 wpływają również na oparte na dopaminie szlaki nagrody w mózgu, które mogą być nadmiernie stymulowane u niektórych, prowadząc do intensywnych pragnień.

'Kiedy spożywamy przyjemne rzeczy, dopamina uczy nas intensywnie ich poszukiwać. Zatem zaobserwowaliśmy redukcję zachcianek przy stosowaniu agonistów receptora GLP-1' – wyjaśnił.

Alternatywy dla leków w zarządzaniu Food Noise

Leki nie są jedynym rozwiązaniem — pomoc oferuje terapia poznawczo-behawioralna (CBT), powiedział Sockalingam.

CBT angażuje korę przedczołową, zarządzającą wyborami, aby przekształcić reakcje na silne impulsy i je osłabić.

Może to obejmować strategie 'takie jak techniki odwracania uwagi, przyjmowanie nowych nawyków lub przeformułowywanie myśli, aby zmniejszyć obsesję na punkcie jedzenia' – szczegółowo opisał.

De Souza zalecił spożywanie bogatych w błonnik, obfitych w białko pokarmów, które utrzymują uczucie sytości przez dłuższy czas, aby pomóc wyciszyć szum.

Jako przykłady wymienił otręby owsiane, warzywa i owoce, owoce morza, ciecierzycę, soczewicę i rośliny strączkowe.

Jednak kluczowe jest unikanie nadmiernego ograniczania preferowanych pokarmów, ostrzegł de Souza.

'Ograniczanie bardzo lubianych produktów może czasem skutkować wzmożonym ich pożądaniem' – ostrzegł.

'Może to wzmocnić food noise, zamiast go zmniejszyć.'

Aplikacje do śledzenia zdrowia, takie jak Shotlee, mogą pomóc w monitorowaniu zmian w myślach o jedzeniu i ogólnym samopoczuciu podczas takich podróży.